Beschrijving

door W.A.Hary 1 aaa De lange, knappe man, die ondanks zijn betrekkelijke jeugd al licht grijzende slapen had, kwam recht op Doris Becker af. Zij had besloten een korte wandeling te maken in het voetgangersgebied nadat ze vandaag iets eerder klaar was met werken, om te profiteren van het uitzonderlijk mooie weer van vandaag. Ze was hier alleen. Met wie zou ze de wandeling hebben gemaakt? En nu ontmoette ze hem. Niet zomaar iemand, maar uitgerekend deze man, die ze nog maar zo kort kende en naar wie ze zo verlangde toen hij niet bij haar kon zijn. Puur toeval. Een gelukkig toeval, dacht ze. Ze stopte, in afwachting van de verbazing die weldra op zijn markante gezicht zou verschijnen. Hij zou haar net zo min hier in het voetgangersgebied verwachten als zij hem. Nog maar tien stappen. Hij keek helemaal niet in haar richting…. Alsjeblieft, kijk omhoog,\